طرح ریزی انجام یک MRI مفصل آرنج

اندیکاسیون های انجام MRI مفصل آرنج:

  • ابنورمالی مغز استخوان: نکروز استخوان، کانتیوژن استخوان، ادم مغز استخوان
  • اختلالات مفصل سینو ویال: التهاب سینویوم، التهاب بورسا، کیست گانگلیون
  • ارزیابی نقایص غضروفی
  • پارگی لیگامان
  • تومور استخوان، مفصل و بافت نرم
  • عفونت استخوان، مفصل و بافت نرم
  • شکستگی های مخفی
  • توده های بافت نرم
  • شکستگی در کودکان
  • وجود لوز بادی مفصلی
  • گیرافتادگی عصب
  • نکروز آوسکولار

کانترا اندیکاسیون های انجام این آزمون:

  • هر ایمپلنت فعال الکتریکی، مکانیکی؛ مغناطیسی نظیر باتری قلبی، پمپ انسولین، تحریک کننده های عصبی و ایمپلنت های گوش
  • کلیپس های آنوریسم داخل مغزبه غیر از مواردی که از جنس تیتانیوم است.
  • حاملگی (البته باید مزیت نسبت به ریسک سنجیده شود)
  • کلیپس های جراحی فرومغناطیس
  • اجسام خارجی فلزی داخل چشم.
  • ‘وجود گلوله در بدن بیمار

 

 

آمادگی بیمار:

  • قبل از ورود بیمار به داخل اتاق اسکنر باید کتبا از وی رضایت آگاهانه گرفته شود.
  • از بیمار درخواست گردد تا تمامی اجسام فلزی همراه از قبیل سکه کلید و … را همراه نداشته باشد.
  • از بیمار درخواست می شود لباس خود را دراورده و گان بیمارستانی بپوشد.
  • برای بیماران کلاستروفوبیک در صورت امکان یک همراه وجود داشته باشد
  • از هدفون و یا چوب پنبه ی محافظ گوش برای بیمار استفاده گردد و برای راحتی بیشتر برای بیمار موزیک پخش گردد.
  • نحوه ی انجام MRI برای بیمار توضیح داده شود.
  • به بیمار اهمیت ثابت نگه داشتن عضو مورد نظر حین تصویربرداری را توضیح داده و از وی درخواست کنید.
  • به وزن بیمار توجه داشته باشید.

 

پوزیشن دهی بیمار برای انجام این آزمون:

  • طاقباز خوابیده و به صورت head first وارد مگنت شود.
  • از کویل فلکس کوچک برای آرنج استفاده می کنیم و از کیسه ی شنی برای ثابت کردن دست بیمار استفاده می کنیم.
  • لیزر دستگاه را روی مفصل آرنج سانتر می کنیم.
  • در سیستم وضعیت بیمار به عنوان head first-supine انتخاب کنید.

 

 

پروتکل، پارامتر و طرح ریزی پیشنهادی برای انجام این آزمون:

 

لوکالایزر:

در ابتدا باید تصاویر لوکالایزر را در سه صفحه به عنوان راهنما بگیریم و سایر سکانس ها را با کمک این تصاویر و از روی آن طرح ریزی کنیم.

تصاویر لوکالایزر معمولا تصاویر با رزولوشن پایین و با وزن T1 هستند و در کمتر از ۲۵ ثانیه گرفته می شوند.

در صورت لزوم از روی لوکالایزر اول یک سری لوکالایزر دیگر نیز بگیرید.

 

 

 

آگزیال T2* MEDIC با ضخامت ۳ میلیمتری:

مقاطع آگزیال را روی صفحه ی کورونال و به موازات خطی که از اپی کندیل داخلی و خارجی می گذرد بچینید. موقعیت مقاطع را در دو صفحه ی دیگر نیز چک کنید. در صفحه ی ساجیتال چک کنید مقاطع عمود به استخوان بازو و ساعد باید باشند.  تعداد برش ها باید دو برش بالاتر از اولکرانون فوسا تا دو مقطع پایین تر از توبروزیته ی رادیال را پوشش دهد. گذاشتن باند اشباع در بالا و پایین مقاطع از آرتیفکت پالسیشن عروق جلوگیری می کند. جهت فاز به صورت قدامی خلفی نیز از ایجاد آرتیفکت آلیازینگ جلوگیری می کند.

 

 

پارامترها:

 

 

آگزیال T1W با ضخامت ۳ میلیمتری:

مقاطع آگزیال را روی صفحه ی کورونال و به موازات خطی که از اپی کندیل داخلی و خارجی می گذرد بچینید. موقعیت مقاطع را در دو صفحه ی دیگر نیز چک کنید. در صفحه ی ساجیتال چک کنید مقاطع عمود به استخوان بازو و ساعد باید باشند.  تعداد برش ها باید دو برش بالاتر از اولکرانون فوسا تا دو مقطع پایین تر از توبروزیته ی رادیال را پوشش دهد. گذاشتن باند اشباع در بالا و پایین مقاطع از آرتیفکت پالسیشن عروق جلوگیری می کند. جهت فاز به صورت قدامی خلفی نیز از ایجاد آرتیفکت آلیازینگ جلوگیری می کند.

 

 

پارامترها:

 

 

 

کورونال T1 با ضخامت ۳ میلی متری

مقاطع کورونال را روی صفحه ی آگزیال و به موازات خطی که از اپی کندیل داخلی و خارجی می گذرد بچینید. موقعیت مقاطع را در دو صفحه ی دیگر نیز چک کنید. در صفحه ی ساجیتال چک کنید مقاطع به موازات استخوان بازو و ساعد باید باشند.  تعداد برش ها باید از قسمت قدامی تا خلفی مفصل آرنج را پوشش دهد. گذاشتن باند اشباع در بالا و پایین مقاطع از آرتیفکت پالسیشن عروق جلوگیری می کند. جهت فاز به صورت head to feet و با ۱۰۰ درصد اورسمپلینگ نیز از ایجاد آرتیفکت آلیازینگ و آرتیفکت پالسیشن عروق جلوگیری می کند.

 

 

پارامترها:

 

 

 

 

کورونال T2 STIR با ضخامت ۳ میلی متری

مقاطع کورونال را روی صفحه ی آگزیال و به موازات خطی که از اپی کندیل داخلی و خارجی می گذرد بچینید. موقعیت مقاطع را در دو صفحه ی دیگر نیز چک کنید. در صفحه ی ساجیتال چک کنید مقاطع به موازات استخوان بازو و ساعد باید باشند.  تعداد برش ها باید از قسمت قدامی تا خلفی مفصل آرنج را پوشش دهد. گذاشتن باند اشباع در بالا و پایین مقاطع از آرتیفکت پالسیشن عروق جلوگیری می کند. جهت فاز به صورت head to feet و با ۱۰۰ درصد اورسمپلینگ نیز از ایجاد آرتیفکت آلیازینگ و آرتیفکت پالسیشن عروق جلوگیری می کند.

 

 

پارامترها:

 

 

 

 

 

ساجیتال T2* MEDICبا مقاطع ۳ میلی متری:

مقاطع ساجیتال را روی صفحه ی آگزیال و عمود بر خطی که از اپی کندیل داخلی و خارجی می گذرد بچینید. موقعیت مقاطع را در دو صفحه ی دیگر نیز چک کنید. در صفحه ی کورونال چک کنید مقاطع به موازات استخوان بازو و ساعد باید باشند.  تعداد برش ها باید از قسمت خارجی تا داخلی مفصل آرنج را پوشش دهد. گذاشتن باند اشباع در بالا و پایین مقاطع از آرتیفکت پالسیشن عروق جلوگیری می کند. جهت فاز به صورت head to feet و با ۱۰۰ درصد اورسمپلینگ یا قدامی خلفی با ۲۰ درصد اورسمپلینگ نیز از ایجاد آرتیفکت آلیازینگ جلوگیری می کند.

 

 

 

 

پارامترها:

 

 

 

منبع: mrimaster.com

تهیه کننده: جناب آقای جمله

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *